In gesprek met Remco de Boer: “We moeten kiezen welke nadelen we willen accepteren in de energietransitie.”

In gesprek met Remco de Boer: “We moeten kiezen welke nadelen we willen accepteren in de energietransitie.”

Europa staat met het sluiten van de Green Deal voor het doel om in 2050 het eerste klimaatneutrale continent te zijn voor een enorme uitdaging. Maar wat je vooral hoort is waar mensen tegen zijn. Zowel vanuit de politiek als NGO’s is er kritiek op biomassa, kernenergie en CCS. Maar willen we de doelstelling om in 2050 het eerste klimaat neutrale continent te zijn echt halen, dan zullen we het debat moeten veranderen. Het zal niet meer moeten gaan over welke energievorm ieder het liefst heeft, maar welke nadelen we willen accepteren.

Remco de Boer adviseert, spreekt en schrijft over de energietransitie. Voor zijn podcast ‘Studio Energie’ voert hij gesprekken  met experts uit het hele energie spectrum. Over zijn bevindingen schrijft hij artikelen die te lezen zijn in het Financieel Dagblad. Voor de verandering werd hij nu zelf eens geïnterviewd voor de Project Ecosofie podcast. Dit artikel is gebaseerd op het podcastinterview.

De energie transitie betekent dat een zwaar overwegend fossiel energiesysteem over moet naar een volledig duurzaam energiesysteem. Voor deze ;transitie wil Europa gebruik maken van hernieuwbare energiebronnen.

Op dit moment is in Europa slechts 20% van de energie afkomstig uit hernieuwbare bronnen. In Nederland is dit nog een stuk lager en was het aandeel hernieuwbare energie slechts 8,6% in 2019.

Hernieuwbare energiebronnen zijn  zon, wind en biomassa. Kernenergie valt hier dus niet onder. Hoewel kernenergie qua uitstoot van broeikasgassen heel schoon is, heeft het namelijk wel brandstof nodig. Daarmee wordt kernenergie wel getypeerd als duurzaam maar niet als hernieuwbaar. Bij kernenergie is het kernafval een probleem. Ook zijn er in het verleden een aantal grote rampen geweest. Hoewel het aantal doden per opgewekte kilowattuur bij kernenergie een stuk lager ligt dan bijvoorbeeld bij energie uit kolen, is de maatschappelijke onrust hierover een stuk groter.

De 8,6% hernieuwbare energie in Nederland bestaat voor meer dan de helft uit biomassa. Op energie uit biomassa is veel kritiek, omdat bij de verbranding van biomassa, bijvoorbeeld bomen, veel CO2 vrij komt. Deze CO2 is gedurende het leven van een boom opgeslagen in het hout. Toch wordt dit als hernieuwbaar gezien, Als daarvoor namelijk een nieuwe boom wordt terug plant dan wordt er weer evenveel CO2 uit de lucht gehaald. Tegenstanders roepen echter dat het 20 à 30 jaar duurt voordat eenzelfde hoeveelheid CO2 uit de lucht is gehaald en die tijd hebben we niet. Voorstanders zeggen daartegenover, dat we al 20 à 30 jaar geleden zijn begonnen met het produceren van nieuwe bomen, waardoor de cirkel rond blijft. Naast zorgen over of dit daadwerkelijk goed is voor het klimaat bestaat er ook kritiek op deze productiebossen omdat het de biodiversiteit zou aantasten.

Een andere mogelijkheid om de CO2 uitstoot drastisch terug te dringen is het afvangen van CO2 bij de verbranding van fossiele brandstoffen. Ook wel Carbon Capture Storage (CCS) genoemd. Deze technologie is echter erg duur en wordt ook niet erg enthousiast ontvangen omdat je nog steeds fossiele brandstoffen blijft gebruiken.

De minst bekritiseerde duurzame energiebronnen blijven zon en wind. In Nederland volledig overschakelen op alleen zon- en windenergie zou echter betekenen dat er met de huidige energievraag ten minste 20 keer zo veel energie geproduceerd moet worden uit deze twee bronnen. Zelfs als het lukt om hier voldoende windmolens en zonnepanelen voor te plaatsen, is er nog steeds het risico dat de zon niet schijnt of dat het niet waait, een probleem dat enkele weken per jaar speelt en er dus geen energie is. Er wordt daarop vaak geroepen dat de energie uit naburige landen zal worden geïmporteerd. Het probleem is dat alle naburige landen hetzelfde roepen en dan werkt dit dus niet.

Om een stabiel energiesysteem uit zon en wind te waarborgen zal er voldoende energie moeten worden opgeslagen. Dat is lastig met batterijen omdat deze meer geschikt zijn voor relatief kleine hoeveelheden energie. Daarom komt waterstof daar vaak in het spel, dat wel geschikt is voor het opslaan van grote hoeveelheden energie. Waterstof kan op een groene manier gemaakt worden door via elektrolyse uit zon- of windenergie, water om te zetten in waterstof. De energie kan weer vrijkomen wanneer de waterstof weer omgezet wordt in water. Bij beide omzettingsprocessen gaat echter energie verloren en blijft er slechts ongeveer 30% van de energie over. Dat betekent dat er dus ook meer hernieuwbare energie geproduceerd zal moeten worden om tot dezelfde hoeveelheid bruikbare energie te komen.

We staan voor een enorme uitdaging. Volgens Remco de Boer is het nu zaak discussie te voeren over welke nadelen we accepteren zodat de doelstelling om in 2050 het eerst klimaat neutrale continent te zijn gehaald kan worden.

Wil je het volledige verhaal horen? Luister hier.

Voor het hele verhaal van Remco beluister je onderstaand de volledige podcast via Spotify, iTunes of Soundcloud. Voor meer nuance en achtergrond van de energietransitie is de podcast Studio Energie een enorme aanrader.

Apple podcast (iTunes)


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *